Ben ik een minimalist? Waar ligt mijn grens?

Toen ik het minimalisme ontdekte en het toe begon te passen, was het nog niet zo bekend in Nederland. Het was voor mij een manier om rust te creëren in mijn toen zeer drukke leven. Ik vond het heel erg fijn om overzicht te hebben over de spullen die ik had. Gaandeweg verdiepte ik mezelf in het minimalisme. Ik haalde er mijn inspiratie uit en ik begon er over te bloggen. Ik zag mezelf wel als een minimalist. Daarna stopte ik met mijn opleiding en ging ik revalideren. Ik merkte dat er toen eigenlijk geen ruimte was om verder bezig te zijn met minimalisme. Onlangs keek ik de documentaire Minimalism: a documentary about the important things. Dat inspireerde me weer om het minimalisme weer op te pakken.

Ben ik een minimalist?

Ik merk nu dat het me allemaal een beetje tegen begint te staan. Ik las laatst mijn eigen artikel terug, waarin ik  mezelf nog steeds herken. Maar als ik over minimalisme lees, vind ik het soms toch wel extreem. Zo las ik laatst een artikel over iemand die bezig was met elektrominderen. Hierbij is het de bedoeling dat je zo min mogelijk elektriciteit gebruikt. Toen ik dat las vond ik het heel knap, dat iemand zo zuinig kan leven. Maar aan de andere kant vind ik het ook wel extreem. Voor mij zou het niks zijn. Dan ben ik gelijk zo afhankelijk van anderen. En het lijkt me zo geforceerd, bijna obsessief.Misschien komt het wel omdat ik niet zo extreem aan minimalisme doe.

Ik ben een groot voorstander van bewust de dingen te doen, maar ik merk dat ik ook de behoefte heb om eens gewoon te genieten van iets minder goeds. Te genieten van een patatje met. Of een avondje op de bank met de tv aan. Even alles wat moet uitschakelen. Daaraan merk ik wel dat ik geen echte minimalist ben. Tenminste niet zoals dat hier staat beschreven. Ook weer een artikel dat mij aan het denken zet. Ik voel me niet meer dan een ander, omdat ik een minimalistische levensstijl nastreef. Dus nee ik vind mezelf geen minimalist.

Passion is a positive obsession. Obsession is a negative passion. – PAUL CARVEL

Obsessief

Minimalisme wordt vooral in verband gebracht met spullen en duurzaamheid. Ik houd ervan om weinig spullen te hebben. Het  geeft me rust en overzicht en het is makkelijker om mijn huis netjes en schoon te houden. Het geeft me minder keuzestress als ik iets nodig heb, aangezien ik vaak toch wel dezelfde merken koop. Maar ik tel mijn spullen niet. Als ik iets nodig heb, koop ik het gewoon. Ik vind ook dat minimalisme niet draait om het niet-consumeren, maar om het stoppen van het overbodige consumeren. 

Obsessief  bezig zijn met minimalisme, is juist niet minimalistisch naar mijn mening. Dan ben je eigenlijk niet bezig met meer rust te creëren door middel van het minimalisme. Dan brengt het je niks meer.

Duurzaamheid

Ik ben ook minder duurzaam bezig. Ik ambieer geen vegetarische of veganistische levensstijl, hoewel ik vegetarisch eten wel erg lekker vind zo op zijn tijd. Een gezonde levensstijl vind ik belangrijk. Maar op zijn tijd vind ik een lekkere pizza van Domino’s of een lekkere zak chips erg lekker. En zo lang het met mate is, vind ik hier niks mis mee!

Wat het me wel heeft gebracht is, dat ik ga voor kwaliteit in plaats van kwantiteit, gebruik ik sinds een paar maanden een menstruatiecup en wasbare wattenschijfjes. De meeste schoonmaakmiddelen zijn ecologisch, maar om schoon te maken met azijn en baking soda, vind ik persoonlijk niet prettig. Sinds ik ben begonnen met minimalisme hoor ik ook veel goeds over kokosolie. Je kunt het voor heel veel dingen gebruiken. Het is gezond en fijn voor de huid. Het lijkt me een heel handig product. Maar als ik in dit artikel lees dat je met kokosolie kunt bakken, maar het ook gebruikt kan worden als zonnebrandolie. vind ik da vreemd. Jezelf insmeren met een olie waarmee je kunt bakken lijkt me nogal gevaarlijk, net zoals bij olijfolie.

Te veel

Het is voor mij een beetje te veel van het goede. Ik ben een beetje hype- moe, in hoeverre je minimalisme een hype kunt noemen. We moeten zo gezond mogelijk leven, zo bewust mogelijk, gelukkig, genieten en noem maar op. Ik merk sowieso dat ik wat druk ben in mijn hoofd te laatste tijd. Ik heb weinig tijd voor mijn blog. De ene keer heb ik heel veel inspiratie om te schrijven, de andere keer te weinig.

Wat ik haal uit minimalisme is: rust, overzicht, bewust van wat ik wel en niet doe, niet snel oordelen, focus op mijn gezin, de mensen  en de dingen die mij energie geven en belangrijk voor mij zijn.

Hoe zorg jij ervoor dat het jou niet te veel wordt?

10 gedachten over “Ben ik een minimalist? Waar ligt mijn grens?”

  1. Ik doe absoluit niet aan milimalisme, gister heb ik nog mijn perforator moeten zoeken tussen al mijn rommel, en ik heb veeeeeeel rommeltjes. Dus neeh, rust is voor mij lekker films kijken met de hond of op avotuur kn de wildernis van Nederland!

    Mooi geschreven roos! ?

    • Haha, ik herken dit wel van een paar jaar geleden. Gek werd ik er van. Sinds er een hoop is opgeruimd, gaat dat een stuk beter. Maar het is ook waar je je zelf prettig bij voelt. 🙂

  2. Mooi stuk! Ik merk bij meer mensen een verzadiging. Zelf vraag ik me ook wel eens af of ik een minimalist in hart en nieren ben. In de ogen van de een wel, in de ogen van de ander niet. Minimalisme is voor mij een middel, niet een doel op zich. Als je richting zoekt in je leven, dan is minimalisme heel leerzaam. Ik denk dat er automatisch een balans naar de andere kant ontstaat.

  3. wat ik onder minimalisme versta is het ontspullen en rust krijgen in mijn hoofd. Ik ga dan weer over 2 weken op een rommelmarkt staan en hoop er nog iets leuks aan over te houden. De rest gaat naar de kringloop. Ik pak telkens een vertrek aan en hoe minder spullen in huis hoe beter ik me voel.

    Ik ben lid van een groep op fb en die dingen gaan me echt soms te ver. Bezuinigen op een kinderfeestje, met het hele gezin met 1 handdoek doen,
    Hoe meer geld over houden hoe beter, ik doe dat ook en soms vraag ik me af waarom?? Mijn vader zegt altijd je kan je geld toch niet meenemen in je kist. Dat spaarzame heb ik wel van hen maar een mens moet ook kunnen leven!

  4. Oeh, ik herken het hype-moe zijn volledig. En jezelf ook niet van alles willen opleggen omdat het ‘zo hoort’. Ik ben een behoorlijke minimalist maar dat komt omdat ik van nature niet veel om spullen geef en van hetzelfde geld liever op vakantie ga. Nu ik binnenkort een nieuw huisje krijg, en schrijf voor een interieurblog, begint het wel erg te kriebelen eens echte mooie inrichting te kopen. Want weet je..Van mooie spullen houden is normaal, hetzij met mate, en als je ego er maar niet volledig van afhankelijk is.

Een reactie plaatsen

Deze website plaatst cookies om goed te kunnen werken. Voor meer informatie en instellingen, lees de privacyverklaring.