Een blog vol lichtpuntjes #3: Het einde van 2018

Het is weer eens tijd voor een blog vol lichtpuntjes! Deze keer over het hele jaar 2018. Meestal bestaat een jaar uit hoogte- en dieptepunten. Dat overzicht komt nog, maar deze keer nog een laatste blog vol lichtpuntjes met leuke dingen die mij blij maakten.

Zwemles

Sinds september zit mijn zoon weer op zwemles . Een paar jaar geleden zat hij ook al op zwemles. Eerst bij de gewone zwemles, maar dat ging eigenlijk helemaal niet goed. Later ging hij naar de bijzondere zwemles. Dat is zwemles voor kinderen die wat meer begeleiding nodig hebben, de groepen zijn kleiner en daardoor is het ook wat rustiger in het zwembad. Daar ging het nog niet goed, dus besloten we om er een tijdje mee te stoppen. Nu is mijn zoon weer begonnen bij de bijzondere zwemles en het gaat heel erg goed! Ik ben zo ontzettend trots op hem!

In het zwembad, niet bij de zwemles, maar gewoon bij het vrijzwemmen.
In het zwembad, niet bij de zwemles, maar gewoon bij het vrijzwemmen.

De taxichauffeur

Net zoals vorig jaar was het aan het begin van dit schooljaar een drama met PlusOV. Deze organisatie regelt het leerlingenvervoer onder andere voor de gemeente Brummen. Niet echt een positief punt, maar wat ik zo fijn vind is dat de chauffeur die net als vorig jaar mijn zoon naar school bracht een hele fijne, lieve chauffeur is, waar alle kinderen dol op zijn. Vorig jaar kwam ze nadat we twee weken zonder taxi zaten. En sindsdien ging het heel erg goed. Tot ze dit schooljaar de planning omgooiden en er iemand anders deze route ging rijden. Dat ging dus helemaal niet goed. Na een hoop gedoe en geklaag kwam ze weer terug en sindsdien gaan de kinderen weer met plezier naar school. Waren alle chauffeurs maar net zo als deze chauffeur. Wat een topper!

Ik weet wat ik wil doen

Ik ben er dit jaar achter gekomen wat ik voor werk wil doen. Ik wil graag tekstschrijver worden. Ik ben bij een maandelijkse borrel van Tekstnet geweest om te praten met andere tekstschrijvers om er meer over te weten te komen. Het spreekt me erg aan. Ik houd van taal in allerlei vormen. Ik vind schrijven erg leuk en ik ben er goed in. Op de middelbare school was ik ook altijd al goed in talen, Behalve Duits. Ik vond de grammatica erg moeilijk. Frans kon ik vrij goed, hoewel ik daar nu wel veel van ben vergeten. Maar ik was vooral goed in Nederlands en Engels. En dat ben ik nog steeds. Ik merk ook dat ik mezelf op deze manier, door te schrijven, veel makkelijker kan uiten.

De realisten academie

Voordat ik echt ga beginnen met werken, wil ik leren om mezelf te presenteren en meer zelfvertrouwen te krijgen. Via het UWV kwam ik bij de Realisten academie en ik krijg nu trainingen in het geven van pitches en presenteren, zodat ik straks bij bedrijven en scholen kan vertellen over hoe het is om te werken met een arbeidsbeperking. En wie weet opent dit ook weer nieuwe deuren voor mij.

Met mijn Dyson
Met mijn Dyson

Verjaardagscadeau

In november vierde ik mijn 35ste verjaardag. Dit jaar vierde ik het bij mijn moeder, dat was erg fijn en gezellig. Ik was aan het sparen voor een Dyson steelstofzuiger, zodat ik weer zelf kan stofzuigen. Als verjaardagscadeau kreeg ik van mijn familie geld daarvoor. Inmiddels heb ik de stofzuiger gekocht en beschouw ik dat dus als cadeau van mijn familie. Deze stofzuiger biedt mij weer een stukje zelfstandigheid. Ik ben er erg blij mee. En het idee dat ik het onder andere van het geld van mijn familie heb kunnen kopen maakt hem nog meer bijzonder.

Siza

Sinds een tijdje krijg ik thuis ambulante ondersteuning vanuit Siza. Ik heb er al eerder over geschreven op mijn blog, maar dit is wel echt een lichtpuntje dat niet mag ontbreken. Het is erg fijn om extra hulp te hebben bij het plannen en organiseren van mijn dagen. Vooral omdat ik geneigd ben om te veel te doen.

De ambulante ondersteuning is gespecialiseerd in Niet Aangeboren Hersenletsel, maar veel van de symptomen van (mijn) cerebrale parese komen wel overeen.

Mijn oude en nieuwe driewielfiets
Mijn oude(links) en nieuwe (rechts) fiets

Fiets

Mijn nieuwe fiets, die ik in maart kreeg, is echt zo fijn. Ik was al gek op mijn oude fiets, maar de trapondersteuning was kapot en reparatie was te duur, dus kreeg ik een nieuwe. Dit is dus de verbeterde versie van mijn oude fiets en hij is geweldig!

Wat waren jouw lichtpuntjes dit jaar?

4 gedachten over “Een blog vol lichtpuntjes #3: Het einde van 2018”

  1. Wat een fijne lichtpuntjes en wat een mooie stofzuiger. Lijkt mij dat met die stofzuiger het stofzuigen ook minder zwaar is. En wat leuk dat je tekstschrijver wil worden, ga je dat dan freelance doen?

Een reactie plaatsen

Deze website plaatst cookies om goed te kunnen werken. Voor meer informatie en instellingen, lees de privacyverklaring.